Categorie archief: Persoonlijke verhalen

griep en een eetstoornis!

Het is januari, alweer bijna februari! Wat gaat de tijd snel! Het grootste deel van de winter hebben we al achter de rug. De dagen zijn lichter en hier en daar steekt een ongeduldig bloemetje zijn hoofd boven de de koude grond uit. Maar schijn bedriegt ook. Dit is namelijk ook de periode dat de meeste mensen ziek worden! De combinatie van het Nederlandse weer en een minder goede weerstand na de winter zijn niet bevorderlijk voor onze gezondheid. Als je geveld bent door een (flinke) griep is dit natuurlijk sowieso niet fijn. Hele dagen in bed liggen en misschien wel overgeven en diarree. Niemand die daar plezier aan beleefd. Maar zeker als je herstellende bent van of nog midden in je eetstoornis zit, kan dit heel lastig zijn. gezond eetstoornis eetstoornissen proud2bme anorexia findyourflow find your flow ervaringsdeskundige boulimia nao eetdagboek healthy eten Ik ben natuurlijk ook weleens ziek geweest tijdens mijn eetstoornis. Ik had ondergewicht en mede daardoor totaal geen weerstand. Ook had ik nog een opbouwlijst dus aansterken door te eten ging  niet zo vlotjes. Vooral ook omdat ik moest overgeven. Dit was voor mij ontzettend dubbel. Ik wilde zo graag beter worden maar ergens vond ik het ook niet erg om over te geven. Dit was dus eigenlijk een constant gevecht in mijn hoofd, dit terwijl ik al zo moe was. Evenals het in bed blijven liggen. Zoals in eerdere blogs al aangegeven had ik last van bewegingsdrang. En als ik ziek was dus moest rusten, ging ik nooit aan mijn, door mijzelf gestelde minuten beweging komen! Dit alles maakte dat ik uiteindelijk veel beroerder en waarschijnlijk ook langer ziek was dan eigenlijk had gehoeven.

gezond eetstoornis eetstoornissen proud2bme anorexia findyourflow find your flow ervaringsdeskundige boulimia nao eetdagboek healthy eten

Toen ik midden in mijn herstel zat ben ik nog een keer echt ziek geweest. Mijn weerstand was nog niet wat het moet wezen. Normaal gesproken ben ik echt heel zelden ziek. Ook nu moest ik overgeven en was ik ontzettend moe. Ik kon gelukkig wel inzien dat het veel beter was als ik lekker uitrustte en mijzelf liet verzorgen. Ook kon ik al zelf beslissen dat ik mijn eetlijst even losliet en probeerde te eten wat ik binnen kon houden. Zo at ik bijvoorbeeld vla of pap en soep in plaats van boterhammen. Op die manier kreeg ik toch genoeg energie binnen. Energie wat je lichaam echt nodig heeft om weer beter te kunnen worden! Wel voelde ik me ontzettend schuldig als ik toch moest spugen. Ik deed zo mijn best om het toch binnen te houden. Misschien dachten anderen wel dat ik het expres deed? Zou ik nu niet teveel afvallen? Zouden ze niet boos op me worden als ik afgevallen was? Dit was dus ook best een lastig punt.

Hier zet ik een aantal tips op een rij voor jullie om eventuele ziektedagen te relativeren en op een goede manier door te komen.

  • Als je moet spugen en/of diarree hebt kun je het beste wat licht verteerbare dingen eten. Je lichaam heeft veel energie nodig om een griep of verkoudheid te overwinnen! Dus je hebt alles echt heel hard nodig. Probeer dus een lekkere soep, vla, yoghurt met fruit, beschuitjes e.d. te eten.
  • Verdeel je maaltijden wat meer. Als je in behandeling bent kun je misschien ook wel met de verpleging of je behandelaar een nieuwe eetlijst opstellen als dat je rust geeft. Deze kun je dan aanhouden tot je weer hersteld bent.
  • Probeer genoeg rust te nemen! Veel slapen en laat jezelf lekker verwennen. Je hoeft heus niet heel de dag op bed te liggen. Je kunt misschien wel lekker met een deken op de bank tv kijken of computeren.
  • Zoek afleiding als je het even moeilijk hebt met rust nemen. Bel een vriend(in), knuffel met je huisdier(en), lees een mooi boek of ga lekker veel afleveringen van je favoriete serie kijken!
  • Vergeet ook niet genoeg te drinken! Zeker als je koorts hebt, moet overgeven of diarree hebt is het heel belangrijk dat je al het vocht wat je kwijtraakt weer goed aanvult! Drink thee, water en/of lekkere sapjes.
  • Probeer te ontspannen en te relativeren. Je lichaam heeft alle energie echt nodig om weer helemaal beter te worden!

gezond eetstoornis eetstoornissen proud2bme anorexia findyourflow find your flow ervaringsdeskundige boulimia nao eetdagboek healthy eten

Heb je zelf nog tips voor als je ziek bent? Laat ze achter in de reacties hieronder!

X Miez

Op gewicht en een eetstoornis

Tijdens mijn eetstoornis heb ik het zelf meegemaakt en heb het ook vaak van anderen gehoord. Je hebt je streefgewicht bereikt, ziet er weer gezond uit, mensen denken dat het goed met je gaat. Je krijgt opmerkingen als ,,Wat zie je er gezond uit!” ,,Wat fijn dat je weer beter bent!” en ga zo maar door. Maar je bent eigenlijk nog helemaal niet beter! Je hebt nog steeds een eetstoornis! Nu begint de echte strijd pas! Je hebt misschien nog steeds moeite met eten, houdt je nog heel erg aan je eetlijst vast of hebt nog heel veel moeite met het accepteren van je ”nieuwe” lichaam. Dit is een fase die veel mensen zonder eetstoornis niet zien en nog minder begrijpen!anorexia eetstoornis boulimia proud2bme eetstoornissen gewicht boulimia herstel eten NAO

 

 

 

Op gewicht 

Lichamelijk ben je beter. Je hebt weer vormen, hebt meer energie, je probeert zo goed en zo kwaad als je kunt te eten en gezellig mee te doen. Je naaste hebben het proces natuurlijk mee gemaakt. Vanaf het afvallen tot het aankomen en het weer op gezond gewicht zijn. Dit is natuurlijk een hele stap en ontzettend positief! Helaas betekend dit vaak niet dat je al meteen helemaal beter bent en weer gezellig zonder zorgen aan de chocomel en appeltaart met slagroom zitten. Zelf vond ik dat een van de moeilijkste periodes in het herstel van mijn eetstoornis. Je voelt je nog meer onbegrepen en hebt misschien het gevoel dat je mensen teleur stelt.

Uitleggen of toch niet.

Nu moet je voor jezelf een manier vinden om hiermee om te gaan. Want is het de moeite waard om iedereen die soortgelijke opmerkingen maakt helemaal uit te leggen hoe het nu precies zit? dat in je hoofd de eetstoornis nog steeds roept? Of moet je het soms maar laten zoals het is. Ik heb de mensen in mijn directe omgeving meteen uitgelegd dat ik lichamelijk wel beter was maar dat het in mijn hoofd nog oorlog was. Het was niet te zien maar iedere hap die ik nam was nog steeds ontzettend moeilijk! Het is goed om dit aan je directe omgeving uit te leggen, dus ouders, broers, zussen, beste vrienden. Als zij weten dat de eetstoornis in je hoofd nog zo erg speelt, kunnen zij je helpen en ondersteuneneetstoornissen eetstoornis anorexia boulimia eten coach coaching NAO proud2bme gezond eetlijsten herstel herstellen .

 

 

 

 

Omgaan met de complimenten

Als je het niet aan iedereen wilt uitleggen, hoe ga je dan om met de  goedbedoelde complimenten die je krijgt? Bedenk voor jezelf dat de mensen het zeggen omdat ze blij zijn dat je er weer wat beter uitziet! Ze vinden het goed wat je tot nu toe bereikt hebt. Probeer het compliment te aanvaarden en bespreek het later met iemand die wel weet hoe het zit. Ik heb ook vaak tegen mijn ouders verteld dat ik iemand was tegen gekomen die zei dat ik ”behoorlijk aangekomen” was en ”eindelijk weer een kont had”. Dit kwam destijds behoorlijk hard aan. Door erover te praten kon ik de opmerkingen relativeren en het goede ervan inzien. Als ik nu terugdenk aan hoe ik tijdens mijn anorexia boulimia eetstoornissen NAO eetstoornis gezond herstel herstellen eten proud2bme coach coaching ervaringsverhaal ervaringeetstoornis zo onzeker werd van dergelijke opmerkingen, kan ik me dat nu niet meer voorstellen.

 

 

 

 

 

Als ik nu mensen tegenkom die ik voor het laatst in die periode gezien heb en ik krijg complimenten over hoe ik eruit zie, ben ik oprecht blij en trots dat ik het bereikt heb dat ik van mijn eetstoornis af ben! I kicked her ass! En dat kunnen jullie ook! Als je maar blijft vechten!

 

X Miez

 

 

 

Sporten met een eetstoornis

Soms is het moeilijk om balans te vinden in je dagelijkse bezigheden. Wanneer doe je huiswerk? Wanneer sport je? En natuurlijk, wanneer rust je? Zeker voor mensen met een eetstoornis is dit lastig. Sporten is bijvoorbeeld gezond maar als je bewegingsdrang hebt, is de kans groot dat je hierin doorslaat. Hoe ga je hiermee om en hoe doen andere mensen dat? eten eetstoornis anorexia boulimia ervaringsdeskundige eetstoornissen hulp

Tijdens mijn eetstoornis heb ik behoorlijk last gehad van bewegingsdrang. Het begon met wandelen, samen met de hond van mijn ouders, heb ik behoorlijk wat kilometers afgelegd. Bij alles wat ik deed, dacht ik alleen maar aan wat ik zou verbranden. Het was helemaal niet meer lekker ontspannen even de hond uitlaten of lekker een rondje hardlopen. Het was altijd alleen maar gebaseerd op wat mijn eetstoornis wilde. Zelfs tijdens mijn vakantie bleef ik doorgaan met dwangmatig bewegen. Zo heb ik een hekel aan zwemmen maar iedere ochtend was ik in het zwembad om te zwemmen. ‘S middags ging ik hele stukken wandelen met mijn toenmalige vriend. Ik hou best wel van wandelen, ik doe het nu nog regelmatig. Maar het verschil is dat ik destijds alleen maar dacht aan zo ver en snel mogelijk gaan. Dit was natuurlijk voor mijn mede-vakantieganger helemaal niet leuk. Ontspannen was er niet meer bij.

Eenmaal thuis ging het gewoon door. Tijdens mijn behandelingen ook. Ik mocht niet meer wandelen of sporten maar ging toch stiekem, als iedereen nog op bed lag, mijn vaste rondje lopen. Ik was lichamelijk en geestelijk uitgeput, chagrijnig en ik voelde mij schuldig omdat ik loog tegen de mensen waar ik van houdt en de mensen die mij wilden helpen.

Gelukkig is dat nu wel anders! In het begin was het heel eng. Niet meer dat vaste rondje lopen, niet meer springen, zo vaak mogelijk opstaan. Ik moest rust nemen. Toen ik hier eenmaal aan begonnen was en doorzette gaf het zoveel ontspanning! Ik merkte toen pas hoe moe ik eigenlijk was! Nu kan ik lekker uitslapen, wandelen zonder vervelende gedachtes, lekker sporten als ik daar zin in heb. Het is zoveel fijner! Ik geniet er echt weer van!anorexia boulimia eten eetstoornis eetstoornissen proud2bme sporten eetdagboek gezonde

Een aantal tips om te stoppen met overmatig bewegen:

  • Niet denken maar doen. Doe het gewoon, onderga het, hou het vol en zie wat het je brengt!
  • Praat erover als je het moeilijk vind, Spreek het uit. ,,Ik vind het lastig dat ik nu moet blijven zitten” dat neemt al behoorlijk wat druk weg,
  • Hou je doel voor ogen. Je wilt weer gezond worden, kunnen ontspannen, gewoon normaal leven! Werk hier naartoe.
  • Wees streng voor jezelf. Je hebt het eerder ook gedaan, je bent streng geweest en hebt teveel bewogen en/of te weinig gegeten, eetbuien gehad, name it. Nu draai je dat om en ben je ook streng de andere kant op.
  • Vraag hoe anderen dit doen.

Als je weer op gewicht bent en je wilt graag weer gaan sporten, omdat het leuk is. Vraag dan of er een vriend/vriendin mee gaat. Hou je in het begin aan hun tempo en de keren sporten per week. Praat gezellig samen, eet daarna gezellig samen. Zorg dat het l euk blijft.

eetstoornissen eetstoornis anorexia boulimia hulp herstel eten eetdagboeken eetdagboek sporten gezond eetstoornis

Ik ben uiteindelijk ook weer gaan sporten. Ik heb dit opgebouwd met een trainer die mij heeft begeleidt! Ik ben ook gaan sporten om sneller weer op gewicht te zijn en te blijven.

Zorg ervoor dat het geen moeten word maar leuk blijft! Een keer overslaan of minder intensief sporten is niet erg! Dat is alleen maar goed. Geniet van het leven en van alles wat erbij hoort!

Heb je vragen, tips of wil je, je verhaal kwijt? Mail dan naar: findyourflow@outlook.com

X Miez

 

Variëren met eten tijdens je eetstoornis

Toen ik wat verder in mijn herstel was kwam ik op een punt dat ik af en toe wel eens van mijn eetlijst af wilde wijken. De droge evergreens en de boterhammen  met steeds hetzelfde beleg kwamen mijn neus wel een beetje uit. Zeker als gezinsleden of vrienden lekker aan taartjes of croissantjes zaten. Dat wilde ik ook! Dus na wat gesprekken met de verpleging en oefenen met findyourflow find your flow eetstoornissen eetstoornis anorexia boulimia NAO nao proud2bme ervaringsdeskundige blog blogger
variëren binnen mijn eetlijst kwam ik steeds meer op het punt dat ik ”vrij” wilde eten! Ik wilde niet meer vastzitten aan een bepaald
aantal voedingsmiddelen of 3 standaard tussendoortjes op een dag. 

Het begon dus heel simpel met variëren binnen mijn eetlijst. Een paas keer per week ander beleg proberen en andere tussendoortjes. Later ging ik een keer brunchen of op andere tijden eten. Dit leek natuurlijk allemaal heel eng. Maar ik ben er wel achter gekomen dat het een onterechte angst was! Ik was bijvoorbeeld bang dat als ik later zou eten, dat ik extreem veel honger zou krijgen of als ik een ander/extra tussendoortje nam dat ik aan zou komen. Dit was achteraf gezien helemaal niet nodig want dat is dus echt onzin! Ik weet dat veel van jullie waarschijnlijk met dezelfde angsten zitten, dus wil ik jullie een aantal tips geven om te variëren en/of op gevoel te eten.

  1. Ga voor jezelf goed na of je hier al aan toe bent. Het is goed om stappen te zetten en angsten te overwinnen maar doe het op je eigen tempo! Dus als je nog behoorlijk onder of overgewicht hebt, is het een risico om op gevoel te gaan eten. Het kan zijn dat je eetstoornis je dan toch nog voor de gek houdt of je toch (expres) minder of meer gaat eten dan de bedoeling is.eetstoornis eetstoornissen boulimia anorexia Findyourflow NAO nao find your flow eten ervaringsdeskundige proud2bme
  2. Begin klein. Als dat goed gaat, kan je altijd wat sneller de volgende stap zetten. Als je dus altijd vastgehouden hebt aan een bepaald beleg, begin dan eens met in het weekend te variëren. Hou hierbij goed in de gaten dat je niet wilt gaan compenseren! Als dat het geval is, moet je jezelf afvragen of je er al klaar voor bent.
  3. Probeer er toch over te blijven praten als je iets eng vind of je zorgen maakt. Het is natuurlijk niet de bedoeling dat je alleen maar hele dagen praat
    over hoe moeilijk het eten wel niet is. (je moet ook proberen je focus te verleggen en over gewone dingen praten) maar als je het moeilijk vind mag je dat best wel uitspreken! dan kunnen anderen je hier misschien in steunen.
  4. Je kunt ook in een eetdagboekje bijhouden hoe je, je voelt na de dingen die je gegeten of gedaan hebt. Dat kun je dan tijdens therapie bespreken.
  5. Onthoudt ook dat het niet gek is om lekker te eten en hiervan te genieten! Eten is een levensbehoefte en je hebt het nodig! Kijk eens naar de mensen om je heen, iedereen doet het!

Natuurlijk zijn deze aankomende dagen spannend voor veel jongens en meiden met een eetstoornis. Onthoudt wel dat het helemaal niet gek is om tijdens de feestdagen wat meer en wat anders te eten dan normaal! Van een paar dagen anders eten ga je echt geen kilo’s aankomen! Er zijn mensen die beweren van wel maar deze mensen komen aan omdat ze voor langere tijd  teveel en te ongezond eten.eetstoornissen eetstoornis anorexia boulimia proud2bme ervaringsdeskundige ervaring eten sporten gezond

Blijf dus relativeren en probeer lekker te genieten van de feestdagen! het draait niet alleen om eten maar vooral om gezellig samen zijn met de mensen die belangrijk voor je zijn! Spelletjes te doen, filmpjes kijken,  praten, noem maar op!

 

Ik wens jullie allemaal hele fijne en gezellige kerstdagen!

X Miez

ervaringsverhaal: eetstoornis en de feestdagen

Deze week weer een nieuwe blog over mijn ervaring met een eetstoornis. De feestdagen komen eraan dus heb ik besloten om een beetje af te wijken van het eerste verhaal en er een andere ervaringsblog tussen te gooien. Voor sommige mensen zijn de feestdagen alleen maar gezelligheid. Lekker eten, met familie bijkletsen of gezellig met het gezin thuis op de bank, genietend van elkaar. Met oud en nieuw ga je het nieuwe jaar in, vol goede moed, hoop op een goed jaar. Jammer genoeg is dit niet voor iedereen de realiteit. In deze blog wil ik jullie een kijkje geven in hoe ik de dagen rondom Kerst beleefd heb tijdens mijn eetstoornis.

Het is drie weken voor Kerst. Ik loop in een stevig tempo naar de stad met een omweg van ruim een uur. We wonen 10 minuten lopen van de stad vandaan. Maar ik moet aan mijn beweging komen! Straks is het kerst en word er natuurlijk van mij verwacht dat ik gezellig mee eet en doe.. Dus ik begin nu alvast met compenseren.  Het is natuurlijk niet de bedoeling dat ik teveel aankom. Onder het lopen neem ik alle mogelijke opties in mijn hoofd door. Ik wil cadeautjes kopen voor mijn gezinsleden. Het moeten alleen wel dingen zijn waar ze écht iets aan hebben. Waar ze écht wat mee kunnen doen, het moet speciaal zijn.eetstoornis eetstoornissen anorexia boulimia ervaringsdeskundige NAO nao Proud2bme hulp findyourflow find your flow gezond herstel hulp

Ik loop op de markt. De schaatsbaan staat er weer. Ik kijk en geniet van alle mensen die lekker schaatsen, die lekker aan de warme chocolademelk met slagroom zitten, broodjes unox-worst eten.. Wat had ik dat ook graag gedaan. Maar ik ben sterk, ik kan het weerstaan. Ik heb honger.. Nee Michelle, nee. Schaatsen dat mag je doen, dan verbrand je weer wat extra terwijl iedereen denkt dat je het voor de leuk doet.. Maar jij gaat niet aan de chocolademelk. Echt niet! Ik probeer alle lekkere geuren te weerstaan en zet mijn gedachten weer op de reden waarom ik in de stad ben. Cadeautjes..

Ik loop al een halfuur door dezelfde winkel. Steeds weer rondjes door de gangen. Allerlei verschillende spullen gaan mijn mandje in en weer uit. Ik weet bij alles wel weer iets te
verzinnen waarom mijn gezinsleden het cadeautje toch niet zo leuk zullen vinden., Het moet perfect zijn! Ze moeten er superblij mee zijn! Er echt iets aan hebben., Het is slopend. Ik besluit even een pauze te nemen en ga eerst maar de boodschappen halen die ik nodig heb.

Ik woon nog bij mijn ouders thuis. Alleen heb ik het halen van de boodschappen op me genomen. Op die manier kan ik mijn ouders ‘’ontlasten’’. (Lees; lopend naar de verste supermarkt gaan, controleren wat voor voeding er gehaald word, de calorieën op de verpakkingen nakijken en met een veel te zware boodschappentas weer naar huis lopen..) Mijn ouders hebben het wel door maar zodra ze erover beginnen is het ruzie! Ik ben genadeloos, ik moet en zal de boodschappen doen! Voor de anderen haal ik allerlei lekkere dingen, voor mijzelf haal ik het minste van het minste. Ook ben ik al bezig met alles wat ik voor kerst wil ga koken. Wat de anderen lekker zullen vinden, hoe ik ze kan laten genieten van een heerlijk kerstdiner. Want koken voor anderen, dat doe ik maar al te graag! Ik ben 1,5 uur verder voor ik bij de kassa sta..

Ik loop naar huis, voel me rot. De volle boodschappentas weegt behoorlijk door en doet pijn aan mijn handen. Je moet omlopen Michelle. Nog een stuk! Ik wil niet meer. Ik wil gewoon naar huis, op de bank liggen onder een warme deken en een leuke film kijken. Of gewoon slapen. Ik wil het allemaal niet meer. Na toch een stuk omgelopen te hebben (niet zo ver als mijn eetstoornis eigenlijk wilde) kom ik thuis aan. Papa zit aan de keukentafel en begroet me. Mijn broertje is ook thuis. ,,Miez, we hebben oliebollen gekocht! Ze staan in de magnetron’’ probeert mijn vader voorzichtig. Ik verstar. Oliebollen.. aahh, ik kan ze al bijna proeven! Smaakten ze echt zo? Ik weet het niet eens meer.. Ik wil er ook één.. Ik kijk de kamer in, mama en mijn broertje zitten al aan een oliebol. Ik twijfel, vecht tegen alle gedachtes in mijn hoofd. Kijk naar de poedersuiker die op het aanrecht staat,. Ik ben moe. Zo moe van het vechten tegen de eetstoornis. ,,Nee dankjewel, ik heb niet zoveel zin in een oliebol..’’ antwoord ik. Ik moet wel mijn andere tussendoortje nemen. Ik probeer wel mijn eetlijst aan te houden.. Dus ik loop naar de la en pak een Evergreen met krenten. Ik eet ze iedere dag. Krenten.. die zitten ook in de oliebol.. Ik ga bij de anderen zitten en zie hoe zij genieten van hun lekkers. Zelf eet ik met muizenhapjes mijn droge Evergreen.. Ik voel me mislukt en sterk tegelijk. Ik kan de oliebollen weerstaan. Maar ik verlies weer van mijn eetstoornis..gezond eetstoornissen eetstoornis anorexia pro-ana pro-anna boulimia NAO nao gezond hulp ervaringsdeskundige proud2bme

Nu ben ik gelukkig niet meer bezig met al die nare gedachtes, het willen bewegen of overdreven lang bezig zijn met het uitzoeken van bijv. cadeautjes. Ik kan nu lekker genieten van oliebollen, appelbeignets en toetjes met Kerst,  lekker met een dekentje op de bank liggen, schaatsen en ervan genieten. Ik gun alle mensen die nu nog zo vast zitten in een eetstoornis die rust! Blijf vechten en houdt moed! Ik ben nu zoveel gelukkiger!! Laat dit je dus ook niet triggeren om toe te geven aan je eetstoornis!! 

a.s. maandag van 20.00 t/m 21.00 uur een thema-chat over de aankomende feestdagen. Heb je vragen, wil je advies of gewoon spuien? Maak een account aan en chat mee! Dit kan ook anoniem. Mail je mij liever? Dat kan natuurlijk ook: findyourflow@outlook.com ik mail zo snel mogelijk terug!

ervaringsverhaal eetstoornis: Mijn intake-gesprek

Lieve lezers,

Ik heb jullie beloofd om door te gaan op mijn ervaringsverhaal. Dus dan gaan we dat zeker doen!

Laatste deel uit de blog van 18-11-2015

,,Ik besloot in behandeling te gaan nadat mijn toenmalige vriend liet weten dat hij me op deze manier absoluut niet meer aantrekkelijk vond en mijn vader zei: ,,Miez, je bent bezig met een hele langzame zelfmoord..’’ Een week later had ik een intake-gesprek bij een zorginstelling..’’

gezond eetstoornis eetstoornissen anorexia boulimia proud2bme NAO nao ervaringsdeskundige verhaal ervaringsverhaal blog vlog findyourflow find your flow

Ik zit in de wachtkamer van de zorginstelling. Veel gedachtes gaan door mijn hoofd. Wat ik bijvoorbeeld vanmorgen gegeten heb, wat we vanavond gaan eten, hoe laat we gaan eten, wat ik al beweging gedaan heb vandaag. Wat ik nog allemaal wil doen thuis, ik wil voor mama nog stofzuigen, dweilen, de was doen.. Maar ik sta totaal niet stil bij het gesprek wat ik hier zo ga voeren. Ik ben sowieso in de veronderstelling dat ik niet in een ‘’echte’’ behandeling hoef bij de instelling maar dat ik hier één keer per week gesprekken met de psycholoog ga voeren. Daar valt wel mee te leven. Mijn vader zit naast me. Hij ziet er moe uit. Alsof hij al nachten lang niet geslapen heeft. Hij kijkt me aan, ik glimlach. Flauwtjes perst hij er een grimas uit maar zijn ogen lachen niet mee. Af en toe kijk ik op uit het blaadje wat ik aan het ‘’lezen’’ ben, verken de ruimte. Er is een balie, daar heb ik mij net aangemeld. Schuifdeuren die naar de uitgang leiden, een gang, deuren en de stoeltjes die in U-vorm staan in de open wachtruimte.

De schuifdeuren gaan open, een jonge vrouw schuifelt op de balie af. Ik schrik. Wat is zij ontzettend dun! schiet er door mijn hoofd.. Ze mompelt iets tegen de receptioniste zonder haar recht aan te kijken. Ik kijk opzij, mijn vader heeft het ook gezien. ,,papa..’’ zeg ik, ,,zo dun ben ik toch niet? Zo zie ik er toch niet uit?!’’ Het duurt even voordat hij antwoord knikt, ,,Jawel Miez, zo precies zie jij er ook uit..’’

anorexia boulimia gezond eetstoornissen eetstoornis herstel NAO nao proud2bme ervaringsdeskundige ervaringsverhaal ervaring findyourflow find your flow

,,Michelle Bostelaar?’’ er staat  een vrouw in de deuropening naar het kantoor. Wij zijn de enige in de wachtkamer.. Ik sta op, mijn vader wil meelopen. De vrouw houdt hem tegen en zegt ,,Ik wil graag even met Michelle alleen praten’’. Dat komt hard bij me aan. Ik wil graag dat mijn vader mee naar binnen gaat. Dat hij gewoon veilig naast me komt zitten en me beschermt als ik het niet aankan. Ik wil het helemaal niet alleen moeten doen! Ik ken die vrouw niet eens!  Maar nee, papa gaat terug zitten. Ik moet dit wel alleen doen.. ik steek voorzichtig mijn hand uit en stel mijzelf voor, zonder de vrouw direct aan te kijken.

Het is een donker kantoor. Ik zit aan een bureau, tegenover mij zit de vrouw. Ze moest nog even wat dingen op de computer invoeren en mijn gegevens checken. Ik kijk uit het raam. Het is augustus en lekker weer buiten. De zon schijnt en af en toe fietsen er mensen voorbij. ,,Dus Michelle, jij bent hier naartoe verwezen door je eerdere behandelaar?’’ de vrouw kijkt op van haar scherm. Ja, denk ik, dat klopt. Op het moment dat zij veronderstelde dat ik anorexia had, werd ik daar weg gebonjourd. En dat was al tijdens mijn tweede gesprek. Ze had niet het idee dat ze mij kon helpen, ik was al ‘’te ver’’. Er volgen wat standaard vragen, over mijn thuissituatie, over de afgelopen periode, hoe vaak ik weeg, welke hulp ik al gehad heb en wat ik daarmee gedaan heb. Ook word de DSM-V lijst afgewerkt. Dat is de lijst waaruit een psycholoog of psychiater opmaakt aan welke stoornis je mogelijk lijdt. Ze noemt de punten op en ik moet ze bevestigen of ontkennen. Ik voldoe aan alle punten en krijg de officiële diagnose; anorexia nervosa.

ervaringsverhaal eetstoornissen anorexia boulimia NAO gezond nao proud2bme ervaringsdeskundige ervaring herstel findyourflow find your flow

,,Nou Michelle, dan kunnen we hieruit wel opmaken dat je naar de kliniek kunt. Over een paar weken hebben we wel plek’’ informeert de vrouw me. Verschrikt kijk ik op. Wat? De kliniek?! Elke vezel in mijn tengere lijf schreeuwt het uit. Nee, niet de kliniek!! 24 uur per dag onder controle staan, geen vrijheid, geen privacy! Dat wil ik niet! Ik kwam hier toch voor ambulante gesprekken?! Dát was mij verteld! Ik denk dat ze aan me kan zien dat ik daar zacht gezegd mijn bedenkingen bij heb. ,,Of heb je een voorkeur voor de 4-daagse? Dat is 4 dagen in de week van 9 tot 5 in de instelling aanwezig zijn, de vrijdag en het weekend ben je vrij. Als je dat wilt, zijn er wel een aantal eisen aan verbonden..’’ informeert ze me. Zo mag je BMI niet lager komen dan een aangegeven getal en moet je, je echt houden aan onder andere de afspraak van 0,5 kg per week aankomen.. Ik stem in met de eisen. Alles beter dan onder 24-uurs bewaking staan.

De schuifdeuren gaan open en ik loop naar buiten, de hoek om, de tuin van de instelling in. Daar zit mijn vader op een bankje in de schaduw. Ik ga naast hem zitten. ,,Papa, ze willen dat ik naar de 4-daagse behandeling ga..’’ zeg ik zachtjes. Ik staar naar mijn voeten. Bang om mijn vader in de ogen te kijken, bang om weer die pijn te zien die IK veroorzaak. Maar ik voel me ook trots. Trots dat ik iets bereikt heb, dat ik ergens goed in ben..

 

Iedereen die een eetstoornis of een andere psychische aandoening heeft, ondervindt dit op zijn eigen manier. Dit is hoe ik mijn eetstoornis ervaren heb, dis is absoluut geen leidraad voor hoe ‘’mensen met een eetstoornis denken’’. Sommigen zullen dingen herkennen in mijn verhaal, anderen zullen het weer totaal anders beleven. Dat wil ik nog wel even benadrukken!

Over 2 weken weer een nieuw ervaringsverhaal! Voor nu, als er vragen en/of opmerkingen zijn, maakt niet uit over wat! Mail dan naar: findyourflow@outlook.com , mail word iedere dag bekeken en ik reageer zo snel mogelijk. J

X Miez

Mijn anorexia en ik.

In mijn profiel en de uitleg over mijzelf heb ik geschreven dat ik mijn ervaringsdeskundigheid wil verwerken in mijn blogs. Nu is het natuurlijk wel handig als jullie weten waar ik dan precies ervaringsdeskundig in ben. Nu heb ik al veel mee gemaakt in mijn 23 jarig bestaan. Ik ga eens in de zoveel tijd eens een blog schrijven waarin ik wat meer over mijzelf vertel, de zaken die mij bezighouden of bezig gehouden hebben. Vandaag beginnen we meteen met een behoorlijke kick-off. Mensen die mij langer kennen als vandaag, hebben dit stukje waarschijnlijk wel mee gekregen maar behalve mijn familieleden en close vrienden, weten niet veel mensen de details hiervan.

Het  is oktober 2013. We zijn met het gezin en aanhang een weekje in de Ardennen. Gezellig, een onderonsje vlak voor de feestdagen. Het is een leuke week. Wat alleen niemand weet en wat ik op dat moment zelf ook niet besef, is er een storm op komst is. Een donkere wolk is zich in mijn hoofd, mijn psyche, aan het vormen. Het begon met kleine dingen skippen. Ik wilde gezonder gaan eten, minder suikers en verzadigde vetten binnen krijgen. Dus de chocolaatjes die de verhuurders van het huisje op de tafel hadden gezet, liet ik beleefd staan. Mayo op mijn broodjes knakworst? Nee, bedankt. ’s Avonds lekker nootjes en chipjes eten onder een potje kaarten? No way! Het viel nog niemand op, het viel mijzelf niet eens op. Ik was toch immers gezond bezig?

Een eetstoornis is iets wat je vaak langzaam ontwikkeld, het sluipt in je leven. Soms in fases, soms geleidelijk. Bij mij kwam het geleidelijk. Steeds vaker kreeg ik gedachtes over gezond eten en ik begon ook steeds minder te eten. Op een gegeven moment begon ik aan het zogenaamde ‘’clean eten’’. Dus geen dierlijke producten meer. Alles plantaardig en zo puur natuur mogelijk.

eetstoornis eetstoornissen anorexia boulimia NAO nao gezond findyourflow find your flow proud2bme herstel ervaringsdeskundige ervaringsverhaal ervaring herstel ondersteuning     gezond eetstoornis eetstoornissen findyourflow find your flow anorexia boulimia eten NAO nao gezond herstel proud2bme ervaringsdeskundige ervaringsverhaal

Het doel was in eerste instantie niet om af te vallen, absoluut niet. Ik was niet dik, dat ben ik nooit geweest. Ik heb altijd  lekker gesport en had dus een sportief figuur. Ik was geen poppetje. Ik wilde alleen zo gezond mogelijk eten en zo goed mogelijk voor mijn lichaam zorgen.  Ook hield ik van lekker eten. Als we uit eten gingen was ik altijd degene die nog een toetje nam! Evenals een wijntje of een biertje, dat ging er altijd wel in..

Op een gegeven moment kwam de doorslag. Ik begon meer af te vallen en dat viel mensen op. Op mijn werk, op school en thuis kreeg ik steeds vaker vragen. Het irriteerde me, het ging gewoon goed met me. Dat ik afviel, was toch niet zo’n probleem? Dat was toch alleen maar goed.. het betekende dat ik gezond at. Het bewuste keerpunt kwam toen ik mij op mijn werk gewogen had. Ik woog ineens veel minder als eerst! Ik schrok hier behoorlijk van. Dit heb ik thuis verteld. Ik wilde weer aankomen, want nu woog ik toch wel erg weinig..en ik menstrueerde ook niet meer, zou dat er ook mee te maken hebben?

Van de dokter, naar de diëtist, naar de dokter.. intussen was ik ook mijn baan kwijt geraakt, want het was niet meer verantwoord om te gaan werken. Ik deed precies het tegenovergestelde van wat de diëtiste me vertelde, ik wist de voedingswaarde van alle voedselproducten uit mijn hoofd. Ze heeft vaak met haar mond vol tanden gezeten. Thuis zat ik hele dagen calorieën te tellen met mijn app van het voedingscentrum. Je kon geen normaal gesprek meer met me voeren. Ik dacht, ik voelde, ik sprak alleen maar over eten en verbranden. Ik kon mijn hond niet eens uitlaten zonder bij te houden hoeveel ik verbrand had.

Toen ging ik op vakantie naar Frankrijk. Lekker twee weekjes weg. Mijn eerste echte vakantie naar het buitenland, zonder mijn ouders. Mijn vader was hierop tegen maar mijn moeder wilde het me niet ontnemen en ging ervan uit dat ik zou proberen goed voor mijzelf te zorgen. Dit ging anders dan verwacht. Ik hielt me wel aan mijn eetlijst die ik van de diëtiste  had meegekregen. Alleen liet ik alle tussendoortjes weg en at ik zo minimaal mogelijk. Daarnaast wandelde ik iedere dag, was ik vroeg op en lag ik ’s ochtends en ’s avonds in het zwembad. Het was een verschrikkelijke vakantie.

Ik herinner me nog dat ik één keer een ijsje gegeten heb die vakantie. Ik was zo bang maar heb het toch gedaan. Ik heb huilend het ijsje gegeten en daarna mijn ouders gebeld. Die waren geschrokken maar lieten weten dat ze trots op mij waren, dat ik het gedaan had.

Toen ik thuis kwam van vakantie en de auto uit stapte, ben ik meteen bij mijn vader in zijn armen gerend. Het was een emotioneel weerzien. Mijn vader heeft het toen niet laten zien maar als hij er nu over praat, zegt hij dat op het moment dat ik de auto uit stapte, zijn hart in duizenden stukjes brak. Ik was zoveel afgevallen in twee weken tijd, dat er nu echt iets moest veranderen. Dit kon niet langer.

ervaring ervaringsverhaal anorexia boulimia eetstoornis eetstoornissen proud2bme FYF findyourflow find your flow gezond herstel ondersteuning NAO nao anorexia

Ik besloot in behandeling te gaan nadat mijn toenmalige vriend liet weten dat hij me op deze manier absoluut niet meer aantrekkelijk vond en mijn vader zei: ,,Miez, je bent bezig met een hele langzame zelfmoord..’’ Een week later had ik een intake-gesprek bij een zorginstelling.

 

 

 

Dit is even genoeg voor nu! Het ontstaan van mijn eetstoornis. De volgende keren gaan we door op de behandeling en het genezen van mijn eetstoornis. Dit is een persoonlijk verhaal, ik geef mijzelf hierin behoorlijk bloot. Ik stel het op prijs als hier geen nare reacties op komen, als het je niet interesseert, lees het dan niet.

Heb je positieve reacties, vragen of wil je meer weten over een eetstoornis of de behandelmogelijkheden? Kun je me altijd mailen. findyourflow@outlook.com

 

X Miez.